Kunstenaars in je lab? Wetenschappers die ontwerpen?

Author
Lucas Evers

De opening van de nieuwe Designers & Artists 4 Genomics tentoonstelling is een feit! In een volle Life Science zaal in Naturalis zijn de winnende teams van kunstenaars/designers en wetenschappers in het zonnetje gezet. De reacties van het aanwezig publiek waren positief, wat duidt op een groeiend gevoel van het belang van dit soort interacties tussen kunst en vormgeving - de creatieve sector - wetenschap, in dit geval de Life Sciences. In elk geval een groot moment voor alle betrokkenen, maar ook zeker voor de organiserende partners: hier is een half jaar met man en macht een veel betrokkenheid naartoe gewerkt.

Na een kleine onderbreking vanwege een (loos) brandalarm kon Valerie Frissen (TNO, Erasmus Universiteit) ons verder vertellen over wat de mooie synergie tussen kunst en wetenschap zoal oplevert, niet alleen voor de beide domeinen zelf maar ook voor maatschappij en markt.

Wetenschapsjournalist Maarten Keulemans deed zijn best om kunst en wetenschap recht tegenover elkaar te zetten maar kreeg geen gehoor: beide disciplines gaven aan veel te weten van elkaars vakgebied en zelfs tot nieuwe inzichten gekomen te zijn dankzij de samenwerking! Zo zet het Netherlands Metabolomics Centre het urineonderzoek van Aqua Vita voort en gaat een andere winnaar, het Centre for Genomic Gastronomy, werken met Mark Post van de Universiteit van Maastricht aan 'labvlees', vlees gekweekt in labcondities waarmee het slachten van een dier overbodig wordt. Bij dit laatste project - Eat less, Live longer and pray for beans - werd hard gelachen om de culturele verschillen en invloeden die naar boven kwamen: kunstenaars uit Amerika die zich lieten inspireren door het verhaal van Bartje die niet wilde bidden voor bruine bonen. De bonenconsumptie daalt in Nederlands sinds lang gestaag en dat terwijl er bonen staan voor gezond en calorierijk voedsel met bovendien een lage 'carbon foodprint'. Ook hilariteit over hoe de altijd schone Nederlanders de prachtige korstmossen die Concrete Lichen wil laten groeien juist fanatiek wegschrobben, terwijl ze de zogenaamde 'eco-architectuur' van een nieuwe betekenis, en sensorische kwaliteit kunnen voorzien.

Collage DA4GA

Toen was het tijd om naar de vijfde verdieping te bewegen waar de organiserende partners samen het lint doorknipten en wij de installaties konden bewonderen. Van de spectaculair roterende 'plantenmeter' (In Vena Verbum) en de bloeiende korstmossen tot de strak vormgegeven maaltijden van de toekomst en het urinedagboek in geblazen glas, je valt van de ene verbazing in de andere. 

Na de opening van de tentoonstelling trakteerde een van de winnaars - Centre for Genomic Gastronomy (CGG) - op een utopisch diner waar onder meer door twee Japanse topchefs klaargemaakte 'Corn Smut Croquettes' op het menu stonden, een lekkernij naar Hollands voorbeeld met mayo gemaakt van een schimmel die in maïs groeit, door de een als lekkernij en door de ander als pest gezien. CGG wil binnenkort testen met transgene maïs.

Deze editie van DA4GA heeft spectaculaire resultaten opgeleverd dankzij de prachtige balans en ambiguïteit tussen wetenschappelijk en artistiek onderzoek. Reden genoeg voor Naturalis, CSG, NGI en Waag om de derde editie aan te kondigen.

Over de auteur